Tag: Uitgeverij Querido
In Het hoopvolle verhaal van Otto 2.0 belicht Daan Remmerts de Vries de relatie tussen Otto en zijn dochter, Lio, hoewel eigenlijk moet je zeggen de relatie tussen Lio en haar vader, Otto. Na een korte introductie stelt Lio zich voor: ‘Ik ben Lio, trouwens. Niet Lio Trouwens, maar Lio Raven. Als je begrijpt wat ik bedoel.’ Dit tekent meteen de schrijfstijl van Daan Remmerts de Vries in dit boek. Lichtvoetig, relativerend, humoristisch.
Met De eerste Alix heeft Anna Woltz een echte wieheefthetgedaan-jeugdroman geschreven waarin naast een spannende zoektocht naar de moordenaar ook innerlijke groei, de man-vrouwrolverdeling en het scholierenbestaan thema’s zijn. Dat laatste is geen onbekend onderwerp in Woltz’ werk.
“‘Je kunt dus praten,’ zei Abel. ‘Ja,’ antwoordde de big. ‘Tuurlijk.’ ‘Gezellig,’ zei Abel. Het was idioot. Zijn boxje was stuk, maar hij had een pratend varken in zijn cabine. Hij kneep zichzelf in zijn arm, het deed pijn. ‘Zijn we er bijna?’ vroeg de big weer. Abel fronste. Het leek verdorie wel of het dier er zín in had. ‘Eh, je weet waar we heen gaan?’ ‘Tuurlijk,’ zei de big weer. ‘Naar het land van Stro en Modder.’”
Woorden kunnen ons vanalles vertellen, kunnen allerlei belangrijke betekenissen hebben. Maar wat als woorden niet overbrengen wat de bedoeling is? Dan zijn ze ‘ziek’. Woorden kunnen gemeen zijn of verkeerd uitgesproken worden. Ook zijn er oude woorden, verschrikkelijk lange woorden en jammer genoeg ook droevige woorden. Sorry-woorden waar je helemaal niets aan hebt, ze zijn zo vaak gebruikt, dat ze er niet meer toe doen.
Fynn is een doodgewone jongen, die op een kostschool in Schotland zit, maar hij is ongelukkig en wil terug naar zijn oude school en zijn ouders en broer. Twintig minuten voor volle maan vlucht hij langs een touwladder gemaakt van botten, dan is het volle maan en wordt hij gebeten door een wel heel vervelende hond. Ineens is alles anders. Fynn moet naar een heel eng internaat midden in een mistig moeras: een school vol vampieren, zombies en leraren die dol zijn op horror. Eén ding weet Fynn zeker: hier blijft hij niet!
Warre woont met zijn broer Bor aan de rand van een ijskoud meer. Duizend Vadem wordt het genoemd, omdat het behalve uitgestrekt ook vreselijk diep is. Ooit zou er een vrouw zijn verdronken die sindsdien als wraak onschuldigen mee de diepte in trekt. Niemand gaat dus zomaar het meer op. Maar als Bor op een vrieskoude winternacht een ongeluk krijgt is er voor Warre maar één plek waar hij hulp kan vinden: aan de overkant van Duizend Vadem. Met de moed der wanhoop gaat hij het bevroren meer op.
Vechten voor jezelf
Recensie door: Bart Jongeling
Daar staat hij, Asher. Alle schijnwerpers zijn op hem gericht in dit hoger beroep. Hij wil geen fouten maken, zelfs tranen staat hij zichzelf niet toe. Zijn verhaal moet helder zijn, zo helder als zijn doel: dat zijn voormalige pleegmoeder Ruth nooit meer pleegkinderen mag hebben. Hij moet van haar winnen. Hij zal van haar winnen. Door zijn welbespraaktheid en zijn verzorgde uiterlijk zal hij aantonen dat ze al die jaren over hem loog. Dat hij onhandelbaar was. Niet te vertrouwen. Dat zelfs zijn salaris van de Lidl werd beheerd door haar. Dat niet hij stal, maar dat Ruth van hem stal, want dat salaris was hij grotendeels kwijt.
Een verhaal over licht, macht en moed
Recensie door: Linda Wilting
Luciano is een prins die opgroeit buiten het zicht van het hof. Zijn moeder stierf bij zijn geboorte en zijn vader, de koning, voert oorlog en heeft geen oog voor zijn zoon Hij leeft verborgen, verzorgd door een oude kokkin, ver weg van aandacht en erkenning. Wanneer blijkt dat hij een bijzondere gave bezit, – zijn zang verspreidt licht en trekt dieren aan -, reageert de koning niet met verwondering, maar met angst. Hij sluit zijn zoon op in het donker, weg van alles en iedereen.
Wat als je in bed ligt en het donker is en je hoort plotseling een stem onder je bed? En wat als die stem je uitnodigt om mee de nacht in te gaan? Dat is precies wat er gebeurt in Lucy en Donker van Karst-Janneke Rogaar. Lucy ontdekt dat er iemand onder haar bed zit. […]
De eerder verschenen gedichten van Simon van der Geest en zijn nieuwe werk zijn gebundeld in Plassen op schrikdraad. Het is een fijne verzameling gedichten over avonturen dichtbij huis, waar je soms een beetje moed voor nodig hebt. De gedichten nemen je mee naar situaties die je misschien niet elke dag beleeft, zoals ’s nachts zwemmen in de zee of het scheren van een schaap. Maar ook kleine avonturen, zoals springen van de hoge duikplank of klimmen in een boom, komen voorbij. Het zijn niet alleen de grote avonturen die moed vragen; ook in kleine dingen schuilt lef.
Met Zusje van Janneke Schotveld en Rifka Mels is er gelukkig een vervolg gegeven aan de Slash-serie van uitgeverij Querido. Tussen 2008 en 2017 verschenen veertien Slashboeken, geschreven door bekende jeugdboekenschrijvers in samenwerking met bijzondere jongeren. Deze zomer is de Slash-serie nieuw leven ingeblazen met de verschijning van twee nieuwe boeken. Zusje is er daar één van. Het is gebaseerd op het verhaal van Rifka Mels en geschreven door Janneke Schotveld die vooral bekend is van de Supperjuffie-serie voor kinderen vanaf zeven jaar jong. Ze laat met dit boek zien dat ze ook goed kan schrijven voor de oudere jeugd.
Onder een steen wonen alle insecten gezellig samen, maar wat als deze steen plotseling opgetild wordt? Dan ontstaat er een groots avontuur! Mot, Oorwurm, Worm, Pissebed, Snuitkever en de rest zijn hun huis kwijt, ze moeten op zoek naar een nieuwe plek om te wonen. Hiervoor moeten ze de grootste reis ooit gaan maken. Een spannend, lang avontuur volgt.
Grappige versjesbundel
Recensie door: Ardie Bos
In de rijmpjes-bundel Spot van Suzanne Weterings worden zowel baas als hondje heerlijk met élkaar vergeleken, het geeft een hele mooi kijk op deze twee vrienden. Wat meteen opvalt is het prachtige kleurenpalet van het boek. Illustrator Fleur van der Weel maakt het helemaal af met vrolijke tekeningen. Hond Spot wordt neergezet met de meest grappige uitdrukkingen: verbaasd, ondeugend, slapend, genietend, liefdevol. De rijmpjes maken het makkelijk om een kind af en toe mee te laten doen, ‘Je rolt je op. Wat ben je moe. Je pluimstaart dekt je snuitje… toe.’ Het zal leuk zijn om dit samen te lezen en samen op te zeggen.
De bundel Elk versje is een visje opent met versjes over bedtijd en het wakker worden, en zwermt daarna speels langs dieren, eten, broertjes, zusjes, gevoelens en andere herkenbare thema’s. De overgangen tussen de gedichten zijn verrassend en vindingrijk. Een versje over een tand loopt over in een gedicht over een krokodil bij de tandarts, dat weer overgaat in een versje over de kapper. Deze slimme schakelingen maakt dat je wilt blijven lezen. Ze zorgen voor een glimlach bij elke nieuwe bladzijde, want er valt steeds iets nieuws te ontdekken of te bespreken.
Bij Luca thuis is het niet meer zo gezellig als vroeger. Hij maakt zich daar zorgen over. Zijn ouders, Mike en Sam, zijn vaak stug tegen elkaar en hebben regelmatig ruzie. Als hij er met Lorenzo, zijn oudere broer, over wil praten, vindt hij weinig gehoor. Lorenzo ziet het ook wel, maar hij is een echte puber en heeft zo zijn eigen besognes. Op school hoort Luca van zijn beste vriend Rayan dat zijn ouders gaan scheiden. Dit maakt Rayan wanhopig en om dit te voorkómen heeft Rayan besloten weg te lopen. Hij hoopt dat zijn ouders zich dan zoveel zorgen gaan maken, dat zij afzien van hun voornemen om te gaan scheiden. Een topplan, vindt Luca, en hij besluit mee te doen. Beste vrienden doen immers alles altijd samen.
Emmy’s oma vergeet veel, dus als ze haar ring kwijt is, denkt iedereen dat ze hem zelf zoekgemaakt heeft. Iedereen… behalve Emmy! Zij wil op onderzoek gaan in het tehuis waar oma woont. Maar hoe kan ze daar zo vaak naartoe zonder dat het opvalt? Gelukkig heeft haar beste vriendin een puppy gekregen, en de meisjes merken dat de oude mensen heel erg opvrolijken van het hondje. Dat is een mooi onderwerp voor het werkstuk dat ze moeten maken, en zo hebben ze meteen een goede smoes om elke dag naar het tehuis te gaan. Er zijn verdachten genoeg, zoals een jongen die zijn oude buurman opzoekt en doet alsof hij ook speurt naar de dief. De twee vriendinnen zetten een val en wachten vol spanning…
Rosalie ziet woorden die niet gezegd worden. Vroeger dacht ze dat iedereen dat kon, maar ondertussen weet ze wel beter. Wanneer ze rond mama enkel nog donkere woorden ziet of soms helemaal geen woorden, besluit ze mooie boeken te gaan schrijven, zodat mama weer kan lachen als ze de verhalen leest. Maar om te kunnen schrijven, moet Rosalie eerst kennismaken met de liefde, de schoonheid en met een beetje verdriet. Naar de eilanden van Liefde en Schoonheid wil ze wel, maar Verdriet?
Een bompakket met aftelklok op de omslag en de titel Vuile handen. De lezer weet meteen waar hij aan toe is. In de eerste bladzijden al een race tegen de klok, verzwaard met een ‘dodelijke lading’. Marco Kunst brengt spanning vanaf het begin. […] Vuile handen schreef hij op vraag van uitgeverij Querido. Al sinds 2019 brengt deze uitgeverij een jeugdboek uit ter gelegenheid van de maand van de filosofie (april). Kunsts vorige boeken hebben allemaal een zekere filosofische inslag en doen de jonge lezers nadenken over belangrijke thema’s. Zijn voorgeschiedenis als filosoof en docent filosofie helpt zeker in het goed kunnen verwoorden van die thema’s.
Eigenlijk vindt Kai het doodeng, logeren bij tante Fee! Hij kent haar niet, ze woont midden in het bos en zijn ouders zeggen dat ze een beetje raar is. Kai kijkt dus niet echt uit naar deze logeerpartij! Dat wordt ook niet beter als hij haar ontmoet.. Maar dan leert hij Peer kennen. Een kabouter. Peer lag onder een struik. Eigenlijk gelooft Kai helemaal niet in kabouters, maar ze worden toch beste vriendjes!
De Iraanse auteur Hadi Mohammadi schreef een bijzonder prentenboek met illustraties van eveneens Iraanse Salimeh Babakhan. Met als thema vrijheid om te zijn wie je wilt zijn. De Nederlandse vertaling is van Jef Aerts. Natuurlijk dromen vogels ook wel eens van een ander verenpak. Kraai verlangt naar de kleurrijke veren van een groene papegaai of de rode schubben van een vis, de vacht van een grijze ezel. Zodra hij verandert is, verstoten de andere kraaien hem. Hij past niet meer bij zijn zwart gevederde vrienden. Ten einde raad vraagt hij zich af welke kleur wel goed voor hem is en waarom kan het leven niet zijn zoals in zijn droom?
Recent
De laatste vloed
Recensie door: Evert Zoutewelle
Miet De BruynDe ballon
Liefde is geen misdaad
Recensie door: Joke Aartsen
Over de (bijzondere) donkere kant in jezelf
Recensie door: Alma Lanjouw
Als je een wens mocht doen…
Recensie door: Saskia M. Toussaint
Zo zat het dus met de kip en het ei
Recensie door: Adri AltinkModerne hervertelling van een oud verhaal
Recensie door: Kris MattheeuwsAlles over hele grote schepen
Recensie door: Miet De Bruyn
De verschillende kanten van verlies
Recensie door: Wendy de BertEen boek dat ruikt naar zout en zomer
Recensie door: Wendy de Bert
Ode aan het teruggetrokken kind
Recensie door: Alma Lanjouw
Draaiboek in dubbel opzicht
Recensie door: Adri Altink
Ti amo
Recensie door: Joke Aartsen
Koffers zijn geen bakstenen
Recensie door: Evert Zoutewelle
Een betoverend drakensprookje
Recensie door: Ardie Bos
