Tag: Uitgeverij Pelckmans
Zo zat het dus met de kip en het ei
Recensie door: Adri Altink
Heel veel nieuwsgierig makende weetjes in Wat was er het eerst? van de Engelse auteur Kit Frost en Noord-Ierse illustrator Aaron Cushley. In Nederland is Frost niet zo bekend, maar in haar eigen land publiceerde ze al tientallen boeken voor kinderen vanaf zeven jaar. Cushley zorgde voor de afbeeldingen en vormgeving van Wat was er het eerst? Hij leverde grappige tekeningen om de teksten heen, zoals van mannen die een reusachtige maiskolf omhoog trekken naar de toiletbril: Zuid-Amerikaanse WC-gangers gebruikten gedroogde maïskolven na de stoelgang.
Zoveel kusjes
Recensie door: Miet De Bruyn
Kusjes van Marta Comín is niet zomaar een flapjesboek. Op elk van de 7 spreads staan telkens een aantal dieren met flapjes, maar het bijzondere is, dat er iets wonderlijks gebeurt als je die openvouwt. Dan geven alle dieren op de dubbele pagina elkaar namelijk een kusje. Zo gaat dat met de bijtjes, de eendjes, de slangen, de olifanten en de kuikentjes.
Om in te bijten
Recensie door: Miet De Bruyn
Baby’s allereerste prentenboekje van Emma Giuliani is een klein, vierkant, stevig kartonboekje van tien op tien cm. Het prachtige boekje schuift in een al even mooi kartonnen hoesje. Het bevat geen tekst, maar wel 16 herkenbare illustraties van dieren, voedsel en vormen, in felle contrastrijke kleuren. Alle afbeeldingen zijn eenvoudig en heel puur van vorm en daarin schuilt juist hun grote aantrekkingskracht. Ze zijn niet alleen heerlijk om naar te kijken; je kan ze ook nog voelen: ze liggen in licht reliëf en felgekleurd telkens bovenop de witte pagina.
Kleine vleermuis is niet meer zo klein. Daarom moet hij leren slapen en plassen als een grote jongen … ondersteboven! Maar kan hij dat wel? Wat als hij op zijn eigen hoofd plast? Mama weet raad. Ze laat hem zien hoe andere kleintjes naar het toilet gaan. Als het op al die gekke manieren kan, dan lukt het hem ook wel! Een grappig en herkenbaar prentenboek over zindelijk worden en je angsten overwinnen.
Een serieus onderwerp
Recensie door: Ardie Bos
Het verhaal wordt verteld door Fien, een meisje van 10 jaar oud. Ze is de jongste in het gezin, welke bestaat uit papa, mama en haar oudere zus Hannah van 13 jaar oud. Fien en Hannah zijn eigenlijk elkaars beste vriendinnen, maar toch merkt Fien dat het de laatste tijd een beetje anders gaat. Hannah verandert van uiterlijk, heeft ineens make-up op en ze spot Hannah zelfs met een vriendje. Ze krijgt ineens andere vriendinnen, nou ja, vriendinnen? Die zeggen toch niet zulke nare dingen over elkaar? Maar de grootste ontdekking van Fien is dat Hannah wordt bedreigd door een gemene krokodil, die krokodil maakt haar heel mager en ziek. De wereld staat op zijn kop. Gaat Fien haar zus verliezen?
Basha is elf jaar, en hoort nergens echt bij. Ze is dromerig, maar het is vooral die leeftijd: Basha Berkel is geen basisschoolkind meer, maar ook nog geen puber. Haar moeder denkt een leuke oplossing te hebben: een zomerkamp op Terschelling. Natuurlijk wil Basha liever thuisblijven. Gelukkig is Tibbe ook een van de deelnemers. Thuis zou Basha niet naar hem hebben omgekeken, maar hij tovert het saaie kamp om in een spannend detectiveverhaal. Bovendien legt Tibbe uit dat Basha, net als hij, een spiegelkind is. En daardoor zijn zij de meest aangewezen persoon om een mysterie te ontrafelen.
Op een kale, desolate vlakte staan twee immense torens, afgesloten van de buitenwereld, Je rang bepaalt je plek in de toren: hoe lager je woont, hoe beter je leven. Of, dat lijkt zo… Lexa is koppig maar slim. Ze groeit op in Rang 5, in het midden van de toren. Ze droomt van een beter leven voor zichzelf en haar beste vriend Mico. Maar ze heeft nog een doel. Lexa moet haar vader redden van de Ziekte: een ongeneeslijk virus dat door de torens raast.
Het spel zit op de wagen
Recensie door: Adri Altink
Onlangs is Het is koers! verschenen, van Studio Waaiman, waarachter schrijver Stefan Boonen en illustrator Tom Schoonooghe schuilgaan. Dit boekje vertelt wat er bij wielrennen komt kijken aan de hand van een wedstrijd, een kleinere van vijf rondes. Het is voor nog jonge lezers. Het verhaal is beknopt en stipt in eenvoudige zinnetjes aan wat zoal met een en wielerwedstrijd te maken heeft: waar renners aan moeten denken, hoe een fiets in elkaar zit, hoe deelnemers gekleed zijn en wat voor termen je in de wielrennerij tegenkomt.
Geen zorgen
Recensie door: Marco Zoon
Maak je geen zorgen over ons is een fictieve graphic novel van Koen Aelterman. We maken kennis met Kobe Verhoeve een de 20-jarige illustrator, een sympathieke, zachtaardige en verlegen jongeman, die aankomt in Australië om er een jaar te werken en rond te trekken. Een populaire bestemming onder jongeren voor een tussenjaar, om meer van de wereld te zien en tijd voor jezelf te hebben. Dat is ook de aanleiding voor Kobe, hij heeft behoefte aan ruimte en rust, wil nieuwe dingen zien, nieuwe mensen ontmoeten, heeft tijd nodig om te ontdekken wie hij is en wat hij wil.
Elke woensdag neemt Lou met Opa de tram naar school. ‘Een goedemiddag!’ zegt de bestuurder tegen iedereen die opstapt. Zo krijgen opa en Lou elke week een fijne dag. Maar vandaag heeft trambestuurder Louis een ander plan. Hij kriskrast door de stad en pikt Remy op, die een gouden hoed heeft vol veren van struisvogels, pauwen en fazanten. Zijn zinnen zijn even geklutst als de tram.
De historische jeugdroman De zoon van de Zee is geschreven door de veelgeprezen en vertaalde Italiaanse auteur Davide Morosinotto. Het is 452 na Christus en de strijdkrachten van Attila de Hun zijn het land binnengedrongen en de hoogtijdagen van het Romeinse rijk zijn voorbij. Het verhaal speelt in het noorden van wat nu Italië is en gaat over de veertienjarige Pietro. Hij leeft rustig als varkenshoeder en is een aardige, behulpzame knul. Hij is zeker niet dom, hoewel hij aanvankelijk wel voor dom wordt aangezien, omdat hij groot en sterk is voor zijn leeftijd. Hij woont bij zijn moeder, Rita, een geliefd kruidenvrouwtje, en zijn stiefvader Valdus, een wrede en wat zielige man die hem heeft leren varkenshoeden en rekenen.
In dit nieuwe kloeke boek van Jacques & Lise heb je als kind een degelijk exemplaar in handen. Een robuuste hardcover met stevige pagina’s en een iets afwijkend langwerpig formaat. In August lezen we over een kluizenaar die zichzelf opoffert om het bos in de gaten te houden. Je ziet hem al loeren met die enorme verrekijker in zijn handen. Jacques & Lise zijn een duo op het gebied van grafisch ontwerp (kaartjes, muurschilderingen, banners), schrijven en illustreren. In veel van hun werk zie je in herkenbare beeldtaal ronde mens- of dierfiguren met grote lijven, forse armen en benen met daarop soms een nogal klein uitgevallen hoofd.
De Belgische journaliste en dichteres Barbara de Munnynck publiceerde onlangs Een kleine wereldgeschiedenis in grote data. Als je nog geen liefhebber van geschiedverhalen was word je het door dat boek alsnog. Het in het afgelopen voorjaar verschenen boek is breed van opzet, laat het belang van historische feiten zien en is daarnaast ook nog eens erg humoristisch. Illustratrice Isabelle Geeraerts geeft in haar omslagtekening treffend de sfeer weer: een kind zit, verdiept in een boek in een grote leunstoel waaromheen historische figuren geschaard staan die allemaal nieuwsgierig lijken te gluren naar wat er over hen wordt geschreven.
Als Deesje haar ouders plotseling aan kondigen te gaan scheiden, wordt haar leven in één klap overhoop gegooid. Haar moeder is verliefd geworden op een andere man. Samen met haar beste vriendin Charlie schrijft Deesje een boek, maar deze wending vraagt om een nieuw verhaal. Wat als ze Charlie’s moeder kunnen koppelen aan de vader van Deesje? Om en om schrijven de twee achtstegroepers een hoofdstuk over hun missie: Operatie Cupido. Ondertussen gaat het gewone leven ook door, zo zijn ze bezig met de eindmusical en andere dingen die komen kijken bij het laatste jaar van de basisschool. Zal het de twee beste vriendinnen lukken om de operatie te laten slagen?
In een bos staat een reusachtige boom die torenhoog naar de hemel reikt en alles onder zich in de schaduw zet. Eén van zijn takken is al sterk genoeg om een olifant te kunnen dragen. En zelfs onder de grond doordringen zijn wortels de hele aarde. Toch kijkt al het leven daar beneden vol respect naar de boom. Met aanbidding zelfs. Eekhoorns nestelen niet in hem, spechten hakken openingen in andere stammen. En de bladsnijdermieren knippen liever in blaadjes van bomen in de buurt. Allemaal niet omdat het niet in de grote boom zou mogen, maar uit bewondering voor hem. Daarmee is pakweg de eerste helft van het verhaal van de reusachtige boom verteld die het belangrijkste personage is van Hout van Kim Crabeels en Dieter de Schutter.
Wat een plezier moet Philip Bunting hebben gehad bij het schrijven van De meest krankzinnige dieren ter wereld. Op zijn beurt heeft vertaler Robbert-Jan Henkes zich kunnen uitleven op woordspelletjes en grappige taalvondsten. Het is niet mogelijk ook maar één bladzijde in het boek te lezen zonder dat je moet glimlachen of schateren. Als je niet beter weet zou je kunnen denken dat Bunting zijn fantasie heeft botgevierd op niet bestaande dieren. Maar de schroefhoorngeit, de punkschildpad, de macaroni-pinguïn en de plofmier: ze bestaan echt.
De familie van Farid heeft het niet makkelijk, het is een hard leven. Het heeft al jaren nauwelijks geregend en de taliban worden steeds machtiger. Halverwege 2019 besluiten Farids ouders hem te laten vluchten, ze hebben België, in hun hoofd om daar asiel aan te vragen met de hoop dat de familie zich later bij hem mag voegen. Farids vader regelt de transfers met mensensmokkelaars. Dit kost duizenden dollars. Dat de mensensmokkelaars eerder niet dan wel betrouwbaar zijn neemt hij op de koop toe.
De bijna zeventigjarige Vlaamse schrijver Marc de Bel heeft een indrukwekkend aantal titels op zijn naam staan en vele kinder- en jeugdboekenprijzen vergaard. De vlucht van Farid is zijn nieuwste boek. Het is een young adultroman die is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Hoofdpersoon is de dertienjarige Farid die samen met zijn opa, ouders, broer en zussen in een klein dorpje in de Zafar-vallei in Afghanistan woont.
‘Walcha was een Poolse jongen. Hij was gek op breien. Hij breide van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat.’ Met deze zinnen begint Een trui om in te wonen van schrijver Marieke van Hooff en illustrator Isabelle Geeraerts. Er wordt meteen een prettige sfeer neergezet die ook later in het verhaal steeds voelbaar is.
Recent
De laatste vloed
Recensie door: Evert Zoutewelle
Miet De BruynDe ballon
Liefde is geen misdaad
Recensie door: Joke AartsenOver de (bijzondere) donkere kant in jezelf
Recensie door: Alma Lanjouw
Als je een wens mocht doen…
Recensie door: Saskia M. Toussaint
Moderne hervertelling van een oud verhaal
Recensie door: Kris Mattheeuws
Alles over hele grote schepen
Recensie door: Miet De Bruyn
De verschillende kanten van verlies
Recensie door: Wendy de BertEen boek dat ruikt naar zout en zomer
Recensie door: Wendy de Bert
Ode aan het teruggetrokken kind
Recensie door: Alma Lanjouw
Draaiboek in dubbel opzicht
Recensie door: Adri Altink
Ti amo
Recensie door: Joke Aartsen
Koffers zijn geen bakstenen
Recensie door: Evert Zoutewelle
Een betoverend drakensprookje
Recensie door: Ardie Bos
