Tag: Pim Lammers
De grote Matisse atlas In de Atlas-serie van uitgeverij Rubinstein verscheen in 2015 een prentenboek De grote Van Gogh Atlas over het leven en werk van Vincent van Gogh, die Nienke Denekamp samen met René van Blerk schreef. Nu is Henri Matisse aan de beurt in De Grote Matisse Atlas. Aan het eind van de […]
‘Overal in huis was het donker en buiten raasde nog steeds de storm, net zoals toen ik een paar uur geleden naar bed ging. Maar nu lag ik niet in bed. Ik stond bovenaan de trap en had geen flauw idee hoe ik daar was gekomen.’ Zo begint de proloog in het nieuwste boek van Lucy Strange. In Het eiland aan de rand van de nacht wordt Faye naar een afgelegen kostschool op een grimmig Schots eiland gestuurd. Daar zitten leerlingen opgesloten omdat ze niet willen luisteren, of omdat ze iets op hun kerfstok hebben. Faye behoort tot de laatste categorie, alleen herinnert ze zich niet wát ze heeft gedaan…
Drie moeders, twee vaders én een leguaan
Recensie door: Evert ZoutewelleAls de juf zegt dat je een familiefoto moet meenemen naar school, dan doe je dat natuurlijk. Zo ook het naamloze hoofdpersonage in Een ongelofelijk grote, ongelofelijk gevaarlijke leguaan, het nieuwste verhaal van Pim Lammers. Alleen ziet -ie wel één probleem: hij vindt zijn eigen familie oersaai. Daarom verzint de jongen zelf een bont gezelschap van meerdere vaders en moeders. Zo fantaseert hij over een vader die in een snoepwinkel werkt (en als ontbijt drop met winegums serveert) en een moeder die president is.
In 151 boeken van schrijver Pim Lammers en illustrator Hedy Tjin maken we kennis met Rosa. Zij kan zichzelf niet terugvinden in de boeken die in de boekenkast op school staan, terwijl ze alle 151 boeken heeft bekeken. Het probleem dat Rosa ervaart wordt, zonder het heel groot te maken, aan de orde gesteld. Het geeft stof tot nadenken. Naast de boodschap die Lammers en Tjin mee willen geven — elk kind verdient het om zichzelf terug te zien in verhalen, is 151 boeken ook een mooie ingang om poëzie dichterbij kinderen te brengen.
Ik denk dat ik ontvoerd ben is het kinderpoëziedebuut van Pim Lammers. Lammers (1993) is een belangrijke wegbereider van een ‘divers’ kinderboekenlandschap. Zijn prentenboek Het lammetje dat een varken is (2018) won wellicht mede daardoor de Zilveren Griffel. Het verhaal vertelt een lief, warm en origineel verhaal dat onder andere door de ontwapende onschuld ’jezelf mogen zijn’ op een lichtvoetige en ontroerende manier vanzelfsprekend maakt.
Overladen met de verwachtingen van zijn ouders en beste vriend begint de elfjarige Rick, uit het gelijknamige boek Rick van Alex Gino, aan de middelbare school. Zijn vader benadrukt steeds dat er een nieuwe wereld voor hem open zal gaan. Meisjes! Rick vindt dat knap vervelend maar hij durft er niets van te zeggen. Hij […]
Recent
De laatste vloed
Recensie door: Evert Zoutewelle- Miet De Bruyn
De ballon
Liefde is geen misdaad
Recensie door: Joke AartsenOver de (bijzondere) donkere kant in jezelf
Recensie door: Alma LanjouwAls je een wens mocht doen…
Recensie door: Saskia M. ToussaintZo zat het dus met de kip en het ei
Recensie door: Adri AltinkModerne hervertelling van een oud verhaal
Recensie door: Kris MattheeuwsAlles over hele grote schepen
Recensie door: Miet De BruynDe verschillende kanten van verlies
Recensie door: Wendy de BertEen boek dat ruikt naar zout en zomer
Recensie door: Wendy de BertOde aan het teruggetrokken kind
Recensie door: Alma LanjouwDraaiboek in dubbel opzicht
Recensie door: Adri AltinkTi amo
Recensie door: Joke AartsenKoffers zijn geen bakstenen
Recensie door: Evert ZoutewelleEen betoverend drakensprookje
Recensie door: Ardie Bos


























