Tag: Gideon Samson
Een gewone boze peuter
Recensie door: Ardie Bos
Het nieuwe prentenboek Lamelos van Gideon Samson valt op door de knalgele kaft met in het midden de afbeelding van een tevreden vader die een boos jongetje vasthoudt. Behalve de kaft heeft het hele boek vrolijke kleuren met simpele, grappige tekeningen, die een gewoon leven van een peuter benadrukken, een huiselijke sfeer, planten in de woonkamer, fruit en een bos bloemen op tafel, speelgoed in de buurt, speeltuintje om lekker in te spelen. De vader en de peuter zijn samen lachwekkend, de grote lange vader die achter zijn zoontje aansleept omdat hij hem goed vast heeft, is komisch verbeeld.
Rosalie ziet woorden die niet gezegd worden. Vroeger dacht ze dat iedereen dat kon, maar ondertussen weet ze wel beter. Wanneer ze rond mama enkel nog donkere woorden ziet of soms helemaal geen woorden, besluit ze mooie boeken te gaan schrijven, zodat mama weer kan lachen als ze de verhalen leest. Maar om te kunnen schrijven, moet Rosalie eerst kennismaken met de liefde, de schoonheid en met een beetje verdriet. Naar de eilanden van Liefde en Schoonheid wil ze wel, maar Verdriet?
Boutje en zijn vader Ed wonen bij de rommelberg, de fijnste plek van de wereld. Boutje kan er heerlijk knutselen. Maar op een dag staat er een groot bord bij de berg: VERKOCHT. HIER MAAKT BARONES SCHMECKERMAN EEN SKIPARADIJS! Ed vindt het een duidelijke zaak: inpakken en wegwezen. Maar Boutje geeft het niet zomaar op. Hij gaat op bezoek bij de barones en vraagt haar zo beleefd mogelijk of ze haar skiparadijs ergens anders wil neerzetten. Helaas lacht ze hem eerst uit en stuurt ze hem daarna uit wandelen. ‘Leuk hondje,’ zegt ze nog, terwijl ze naar Ali wijst. Een dag later is Ali verdwenen. Boutje weet genoeg: actie!
Misschien ga je naar het Kunstmuseum omdat je het boek Een wandeling door impressionistisch Parijs van Charlotte Dematons gelezen en bekeken hebt. Dat boek vertelt een heleboel over beroemde schilders als Bazille, Monet, Degas, Renoir en Manet. Het laat ook veel van hun werk zien. Of misschien heb je de tentoonstelling in het museum al bezocht en wil je alles wat je daar gezien hebt nog eens terugzoeken. In beide gevallen zul je genieten. Aan de hand van beroemde schilderijen vertelt Demantons het verhaal van George. Hij is alleen in Parijs en heel verdrietig. Hij denkt aan zijn geliefde Jeanne, dat ze vanuit hun huis zo’n mooi uitzicht hadden dat door hun vriend Caillebotte was geschilderd. Op diezelfde pagina is het werk Rue Halévy, uitzicht vanaf een balkon van Gustave Caillebotte opgenomen. Op die manier, op basis van een wandeling van George door Parijs komen we heel veel beroemde schilderijen in het boek tegen.
De schoen van tien miljoen is het titelverhaal van een bundel van tien verhalen voor kinderen waarin armoede een rol speelt. De schoen uit dit verhaal van de bekende kinderboekenschrijver Gideon Samson kost niet echt tien miljoen, maar deze hyperbolische omschrijving dekt wel de lading van de gevoelswaarde. Onbetaalbaar. Zoals heel veel in het leven […]
Hoe kom je er achter hoe mensen zich gedragen op je eigen begrafenis? Door hem zelf te organiseren natuurlijk! Zwarte zwaan van Gideon Samson gaat over twee keurige meisjes uit groep acht, de hartsvriendinnen Rifka en Duveke. Ze zijn onafscheidelijk, ze noemen hun vriendschap R.D.F: Rif+Duuf Forever, legt Duveke uit. Zij is de ik-figuur in het […]
Recent
De laatste vloed
Recensie door: Evert Zoutewelle
Miet De BruynDe ballon
Liefde is geen misdaad
Recensie door: Joke Aartsen
Over de (bijzondere) donkere kant in jezelf
Recensie door: Alma Lanjouw
Als je een wens mocht doen…
Recensie door: Saskia M. Toussaint
Zo zat het dus met de kip en het ei
Recensie door: Adri Altink
Moderne hervertelling van een oud verhaal
Recensie door: Kris Mattheeuws
Alles over hele grote schepen
Recensie door: Miet De Bruyn
De verschillende kanten van verlies
Recensie door: Wendy de BertEen boek dat ruikt naar zout en zomer
Recensie door: Wendy de Bert
Ode aan het teruggetrokken kind
Recensie door: Alma Lanjouw
Draaiboek in dubbel opzicht
Recensie door: Adri Altink
Ti amo
Recensie door: Joke Aartsen
Koffers zijn geen bakstenen
Recensie door: Evert Zoutewelle
