Over de (bijzondere) donkere kant in jezelf

Het schaduwcicus van Lidia Brankovic is een prentenboek waarin de hoofdpersoon Lika je meeneemt in een magische circuswereld.

Het lijkt te gaan om een gewoon circus: op het schutblad zie je twee paar voeten achter de dichte circusgordijnen staan. Maar het is een bijzonder circus want het staat in een landschap van schaduwen. De schaduwen zijn de nare gedachten en gevoelens die je soms kunt hebben. 

De hoofdpersoon Lika wordt zich bewust van haar schaduw en daarmee begint Het schaduwcircus. Haar leven bestaat eerst uit vrolijke, heldere kleuren van een park, een huis. Langzaam veranderen de kleuren, met het verhaal mee. Ze worden donkerder, Lika’s schaduw is steeds meer aanwezig. In het donker neemt een grote enge schaduw Lika mee naar een schaduwland. Het rode jurkje van Lika steekt klein en dapper af tegen het donkerblauwe landschap waarin een circustent staat. Lika leert in deze magische circustent haar schaduwkant kennen en daardoor wordt deze minder eng en kleiner. Lika en haar schaduw spelen zelfs samen, ze doen gevaarlijke circuskunstjes. Als ze moe zijn vliegen ze terug naar Lika’s bed. De schaduw is nu even groot als Lika en de slaapkamer is helderblauw.

Blauw
De geschilderde illustraties hebben een argeloze schoonheid, eenvoudig in detail en tegelijkertijd groots en gevoelig door het kleurgebruik. De schilderstijl is kinderlijk, in de schilderkunst wordt dit naïeve kunst genoemd, het lijkt een belediging maar dat is het niet! Het zijn realistische, vereenvoudigde beelden. De schaduwwereld met de schaduwen is vloeiender en daardoor magischer. In donkerblauwe tinten schildert de auteur Lika’s binnenwereld.

Heel gewoon
De tekst is summier en soms poëtisch, filosofisch haast en dat heeft de vertaler zorgvuldig verwoord. Het is niet makkelijk om emoties uit te leggen aan kinderen. Wanneer wordt een jong kind zich bewust van zijn eigen emotie? Donkere gevoelens kunnen beangstigend zijn maar in Het schaduwcicus horen deze gevoelens er (uiteindelijk) voor Lika gewoon bij en wordt duidelijk dat iedereen ze heeft. 

Voor en na het verhaal legt de schrijfster uit wat een schaduw is, letterlijk en figuurlijk; geen schaduw zonder licht. 
Het schaduwcicus is geschikt om voor te lezen of samen te lezen. Omdat het een spannend en soms, abstract verhaal is, is het misschien niet handig om dit boek vlak voor het slapengaan te lezen.