Skip to content
Het hart van een giraf is ongelooflijk groot

Opwarmen voor de open deur van de koelkast

Vega ziet dingen die anderen niet zien. Dansende wiskundesommen, een klaslokaal dat verandert in een kasteel, allerlei dieren en andere schepsels. Het hart van een giraf is ongelooflijk groot van schrijver Sofia Chanfreau en illustrator Amanda Chanfreau staat er vol mee. Vega’s vader vindt het maar niets. Bij hem hoeft Vega niet aan te komen met een verhaal over de slurftandige rompling, een schepsel op twee poten dat zijn lange snavel om zijn lijf geslagen houdt. Haar moeder is weg en Vega kan zich haar niet herinneren. Als haar vader een nieuwe vriendin krijgt, een ijskoningin, verandert alles. Het is alsof de ijskoningin haar vader bevriest. Zelf krijgt Vega het er ook steenkoud van, soms gaat ze voor de open deur van de koelkast staan om op te warmen. Samen met haar vriend Nelson besluit ze haar moeder te gaan zoeken, die stond er bekend om dat ze zo vurig was. Misschien kan zij haar vader ontdooien.

Echt of nep, normaal of gek?
In Het hart van een giraf is ongelooflijk groot speelt schrijver Chanfreau met wat echt is en wat nep, wat normaal is en wat gek. De tekst roept allerlei vragen op, de antwoorden laat Chanfreau aan de lezer over. Vega’s opa, Hector, is heel anders dan haar vader. Hij is haar moeders vader en hij ziet wat Vega ziet. Heeft hij echt geheimagenten die voor hem werken of komen de mensen in witte jassen, die vragen of hij zijn pillen al heeft genomen, om een andere reden dagelijks langs? Misschien zijn de zorgen van Vega’s vader te begrijpen. Misschien heeft hij echt het beste met Vega voor?

Een hobbelige spanningsboog
Dat het boek wat traag voelt, komt door de grote hoeveelheid woorden die Chanfreau nodig heeft om te zeggen wat ze wil zeggen. In sommige stukken is dat prettig. Daar slaagt ze erin de aandacht vast te houden met fantastische beschrijvingen van alles wat Vega ziet. Andere stukken maken ongedurig, zoals het hoofdstuk gewijd aan Vega’s beste vriend. Het is alsof Chanfreau er niet op durft te vertrouwen dat lezers haar karakters ook zonder expliciete karakterbeschrijving kunnen leren kennen. Gedurende de ontknoping gaat het dan ineens weer te snel. Niet alle beweegredenen worden even goed uitgewerkt. Dat Vega en haar vader letterlijk bespreken dat nu eenmaal niet alles te begrijpen is, voelt als een zwaktebod. De spanning tussen echt en nep, die aan het begin van het boek zo goed voelbaar was, wordt aan het eind platgeslagen.

Stijlbotsing
Illustrator Chanfreau maakte twee soorten illustraties: kleine, van één dier of wezen, waar de tekst als het ware omheen stroomt, en drukke paginagrote prenten vol mensen en andere dieren en wezens. Vooral de kleine illustraties fleuren het boek op. Chanfreau zet de vreemde dieren en andere wezens op een fantasierijke en grappige manier neer. De grote prenten werken minder goed. Hier botst deze fantasierijke stijl met realisme. Op een prent van een circus, bijvoorbeeld, ligt een zeer gedetailleerd getekende zebra op de grond met twee opvallend cartoonesk getekende bevers tegen zich aan. Dit is geen uitzondering, maar regel, waardoor de prenten bevreemdend aandoen op een manier die waarschijnlijk niet de bedoeling is.

Zeesterren hebben geen hersenen
Gelukkig is er voor kinderen (of giraffen) met een groot hart nog genoeg te genieten. Naast de rijke beelden en de opgewekte schrijfstijl zijn de hoofdstuktitels stuk voor stuk pareltjes. Wat te denken van ‘Giraffen hebben een blauwe tong’, ‘Varkens zweten niet’ of ‘IJsberen zijn linkshandig’. Het boek staat vol interessante dierenweetjes, die op een slimme manier in het verhaal verweven zijn. Perfect voor jonge dierenliefhebbers.

 

 

 

Het hart van een giraf is ongelooflijk groot
Verschenen bij: Uitgeverij Lannoo
ISBN: 9789401497664
216 pagina’s
Prijs: €19.99
Vertaling door: Sophie Kuiper
Verschenen: 2024