Skip to content
Het wilde meisje

Leren hoe je radslagen maakt in een onweersbui

Het wilde meisje van de Engelse schrijfster Katherine Rundell vertelt het verhaal van Wilhelmina Silvers. Will is allerminst een ‘Wilhelmina’. Ze is stoer, jongensachtig, zelfstandig en kan zo een paar dagen kwijt zijn. Ze woont samen met haar vader op de boerderij van Kapitein Browne in Zimbabwe. De Zimbabwaanse Simon is de allerbeste vriend van Will. Met haar dierbare paard Shumba en aapje Kezia zijn ze vaak op pad. Lange paardrijtochten, de zonsondergang bekijken en warme bananen met chocola uit het vuur eten.

Will intrigeert omdat ze anders is dan een stereotype meisje. Ze is sneller en stoerder dan alle mannen en kan van iedereen het beste vuur maken. Haar vader noemt haar niet voor niets ‘wild katje’, met Will valt niet te sollen. Ze leeft een vrij leven en heeft alles wat ze wil. Haar vrienden, haar paard en aap, meer fruit dan ze op kan eten, een nestje baby rotskonijnen om te verzorgen, boeken en zelfs een eigen mangoboom.

Zo wild als een kat en zo stinkend als een hyena
Door de gedetailleerde beschrijvingen, de woorden in het Zimbabwaanse dialect Shona en de vele vergelijkingen met dier en natuur waan je je helemaal in het zuiden van Afrika. Will is zo wild als een kat, een vieze zwerver stinkt als een hyena en Simon heeft ogen als een maki. Je ziet voor je hoe Will op haar paard Zumba over de stoffige Zimbabwaanse zandgronden stuift, geroosterde maiskolven eet en met Simon picknickt bij de rotspoel. Faranuka, wees gelukkig! De lucht ruikt naar houtrook, Will ruikt naar aarde, levenssap en munt en Simon ruikt naar stof, levenssap en gezouten rundvlees. Alle zintuigen doen mee en maken de beleving compleet.

Die ongezeglijke snotaap
Maar pas als Wills wilde-kattenleven wordt bedreigd, realiseert ze zich hoeveel ze ervan houdt. Wills moeder is lang geleden overleden aan malaria en plots overlijdt ook haar vader. De rol van haar vader wordt overgenomen door de nette, westerse Cynthia Vincy. De boerderij wordt gemoderniseerd en ‘die ongezeglijke snotaap’ Will moet naar een luxe meisjeskostschool in Londen.

Het contrast tussen Zimbabwe en de kostschool en tussen Will en Wilhelmina kan niet groter zijn. Zo stoer, zelfverzekerd en thuis als ze was op de boerderij, zo angstig, afwachtend en vervreemd is ze op school. De andere meiden pesten haar en maken haar belachelijk. Ze lachen om haar uiterlijk en gooien Will met kleren aan in bad. Will is anders, ze zit liever op de grond dan op een stoel en ze eet liever mango’s van de boom dan gesneden fruit in siroop. Haar klasgenoten vinden haar saai want al haar goede kanten, zoals in bomen klimmen en katapulten maken, hebben hier geen nut. Zo positief als de bijklank van ‘wilde kat’ is in haar Zimbabwaanse leven, zo negatief is ‘die wilde’ in het Engelse leven. Het duurt dan ook niet lang voor Will wegloopt van de kostschool. Ze gaat op de vlucht, verstopt zich onder andere in een dierentuin en wordt gezocht door de politie.

Een wat kabbelend beloop
Het duurt even voordat het verhaal op gang komt, bij het lezen mist in eerste instantie het verlangen om door te gaan. Juist dat wat een boek zo aantrekkelijk en fijn maakt om te lezen. De wereld van Will wordt prachtig beschreven, maar kabbelt voort. Echter, zodra blijkt dat Will naar de kostschool in Engeland gestuurd wordt, leg je het boek niet meer weg. Je leeft met haar mee, verbaast je over haar vindingrijkheid, slimme plannen met soms een beetje geluk. Op een bepaalde manier heeft Will toch een grote gunfactor, misschien juist omdat ze uiteindelijk zo de verliezer lijkt te worden in dit verhaal.

Katherine Rundell is zelf geboren in Engeland, groeide op in Zimbabwe, verhuisde op haar veertiende naar Brussel en studeerde in Oxford. In een interview zei ze ooit dat het een flinke cultuurshock was toen zij van Zimbabwe naar Europa verhuisde. Je zou je de parallellen tussen haar leven en het boek kunnen voorstellen. Het grote verschil tussen het leven in Zimbabwe en het leven in West Europa is wellicht een inspiratie geweest voor dit boek.

Hou moed meidje
Een wezenlijke boodschap uit dit boek is dat je altijd jezelf moet blijven. Iedereen is anders en heeft goede eigenschappen. Of dat nou klimmen in bomen is of eten met mes en vork. Maar het belangrijkste wat Rundell mee wil geven is dat je moedig moet zijn en niet op moet geven. Zoals Will haar vader altijd zei: ‘wees jezelf en hou moed meidje’. Moed is dat wat Will uiteindelijk redt. ‘Het echte leven vraagt echte moed, wild katje’. Verstoppen en paniek brengen je er niet, wel leren hoe je radslagen moet maken in een onweersbui.


Om Jong Literair Nederland draaiende te houden, zijn wij afhankelijk van vrijwillige bijdragen. U kunt ons steunen via deze link. Waarvoor onze hartelijke dank!

 

Het wilde meisje
Verschenen bij: Uitgeverij Luitingh-Sijthoff
ISBN: 9789021031767
222 pagina’s
Prijs: €17.99
Vertaling door: Jenny de Jonge
Verschenen: 2022