Jonge Oogst – YA – week 39

Een jaar zonder lente

Hoe ga je verder als een van de personen van wie je het meest houdt uit het leven stapt? Hoe ga je om met alle vragen? Met alle ‘wat als’-en? Hoe deal je met de leegte die achterblijft? Met de herinneringen, de pijn en het verdriet? En wat doe je als je een lijst vindt met dingen die die persoon deed om zich beter te voelen? Zouden die dingen jou dan ook kunnen helpen?

In Een jaar zonder lente lees je over het eerste jaar na het overlijden van een dierbare. Een jaar gevuld met waardevolle herinneringen, mooie ontmoetingen en bijzondere opdrachten. En een jaar vol eerste keren en liefdevolle inzichten. Het boek is in vrije vers geschreven.  

Bijzonder is dat zowel de naam als het gender van de hoofdpersoon onbekend blijven.  

Nadine Swagerman droomde er als jong meisje al van om schrijfster te worden. In 2018 kwam haar droom uit, toen haar thriller Eén waarheid verscheen, waarmee ze de Jonge Jury Debuutprijs 2019 won. Sindsdien zijn er nog zes YA-titels en één non-fictietitel van haar hand verschenen. De helft van mij, Een ongelooflijke kerst en Proud zijn onderdeel van de JIJ DOET ERTOE-lijn, waar Swagerman ambassadeur van is. 

Haai

‘De eerste lijn van de avond leg ik op het deksel van het toilet. Goed dat het een zwart deksel is, daar zie ik het witte poeder beter op liggen. Een paar uur later word ik op straat wakker, in de goot, letterlijk. Met mijn rechterarm tot aan mijn elleboog vast in een afvoerput. De brandweer moet komen om me te bevrijden. Een brandweerman vraagt me hoe ik heet en ik kan niet antwoorden.’

Een verontrustend verhaal over Lee, een jongen die verslaafd is aan zowat alle drugs die er bestaan. Tussen de slapeloze nachten, waanbeelden en therapiesessies door vindt Lee hoop en nieuwe vriendschappen.

Naast zijn werk als jeugdauteur werkt Pepijn Lievens ook in de drughulpverlening. Aan de hand van fragmenten van zijn jeugdboek Haai’ gaat hij dieper in op de effecten van drugs en wat het betekent om verslaafd te zijn. Hij put uit eigen ervaringen en zijn jarenlange werk met mensen met een verslavingsproblematiek. Hij zoomt in op de verschillende soorten drugs, sociologische factoren, consequenties van druggebruik en vormen van herstel.

Waar verderf bloeit

Engeland, 1815. In de schaduw van Waterloo’s nasleep wordt het vergeten dorpje Wickbury getroffen door een dodelijke plaag. De karmijnkoorts dwaalt door de straten en er bestaan geruchten over een zeldzame bloem als enige hoop op redding. Terwijl de wanhoop groeit, ontkiemt zich iets duisters – geheimen, vetes en het ontluiken van verboden liefde beginnen te bloeien. 

De Franse spion en Bonapartist Jean-Luc Beaumont voelt zich onweerstaanbaar aangetrokken tot Catherine Ashfort, een vrouw die zich verbergt voor een verleden dat ze heeft gezworen te vergeten. In het dorp ontmoeten we de eigenwijze Eloise Evans, die durft te dromen van een leven dat de maatschappij haar ontzegt, terwijl Edward Hastings verscheurd raakt tussen plicht en liefde. 

Wanneer verleden en heden met elkaar verweven raken en oude wonden opnieuw worden geopend, blijkt het lot van Wickbury niet alleen te rusten op een geneesmiddel, maar op de moed van hen die het aandurven het voorbestemde te tarten.

Emmelie Arents is een Belgische auteur en zangeres die bekend staat om haar meeslepende Young Adult-verhalen. Ze debuteerde in 2020 met de fantasyroman Het Hart van de Adelaar en heeft sindsdien indruk gemaakt met titels als De Woestijndief en het dystopische Amarant. Naast haar passie voor schrijven is ze de frontvrouw van de symfonische metalband Solitude Within. Zij wordt vaak geprezen om de sterke personages en fantasierijke werelden.