Skip to content
Woorden van glas

Hoe ver is te ver?

Summer is zeventien jaar oud en ze heeft het niet makkelijk op haar school, het Corbeau College. Alana, haar beste vriendin, is verhuisd en ze vindt het lastig nieuwe vrienden te maken. Nog erger wordt het als Fabian en Dean, de grootste pestkoppen, een video online zetten waarop Summers blote borsten te zien zijn, het gevolg van een ongelukje met een te grote bikini en veiligheidsspelden. Dat is hoe    Pamela Sharons Woorden van glas begint. Bij haar moeder kan Summer niet terecht. Ze is een schat, maar ook docent op het Corbeau. Summer wil haar niet belasten. Haar vader heeft hun leven al moeilijk genoeg gemaakt door een relatie te beginnen met een ander.

Tegen deze achtergrond raakt Summer aan de praat met Nova, voorheen het populairste meisje van de school, nu uitgekotst vanwege een uit de hand gelopen dare. Ze komen naast elkaar te zitten als ze moeten nablijven. Hoewel Summer Nova eigenlijk niet vertrouwt, gaat ze steeds meer met haar om. Zij en Nova verschillen in vrijwel alles van elkaar maar één ding hebben ze gemeen: ze weten hoe het voelt als de hele school tegen je is. Stap voor stap bedenken ze een plan: via een website zullen ze alle misstanden op het Corbeau anoniem aan de kaak stellen. De gevolgen daarvan zijn groter dan Summer ooit had kunnen voorzien.

Uitzonderlijk leesgemak
Woorden van glas is een boeiend verhaal dat uitzonderlijk makkelijk leest. De extra elementen die Sharon heeft toegevoegd — chatgesprekken, brieven en e-mails, getuigenverklaringen, websiteberichten en een krantenartikel — zijn heerlijk, maar niet eens noodzakelijk om de interesse vast te houden. Sharon weet Summer een heldere en persoonlijke vertelstem te geven die je door het verhaal heen leidt. Heel af en toe komt het voor dat Summer klinkt alsof ze een mini-college geeft, bijvoorbeeld nadat Fabian haar moeder voor heks heeft uitgemaakt. ‘Dat jongens het nodig vinden om zelfstandige vrouwen te vergelijken met het beeld van de traditionele heks zegt al genoeg. Dat beeld is gecreëerd door mannen die bang waren dat vrouwen te veel invloed zouden krijgen.’ Is de schrijver hier zelf aan het woord of hebben we te maken met een ietwat ouwelijke tiener? Waarschijnlijk toch vooral het laatste. Summer kan een tikje belerend zijn.

Filosofische overwegingen
‘Op het moment dat je geboren wordt, ben je niet goed of slecht. Je weet niet eens wat goed of slecht is.’ Door alles wat Summer meemaakt of misschien vooral: door alles wat ze doet, ziet ze zich geconfronteerd met een heleboel vragen. Ze kan dus ook behoorlijk filosofisch uit de hoek komen, op zo’n manier dat veel tieners zich erin kunnen herkennen. Dat gaat niet alleen over goed en slecht, maar bijvoorbeeld ook over verantwoordelijkheid. ‘Moeten we altijd verantwoordelijkheid afleggen voor de dingen die we doen? Kunnen we niet gewoon doen wat we doen zonder dat daar een reden voor is?’

Vergeet het dankwoord niet
De wending aan het slot van het boek neigt iets meer naar verwarrend dan verrassend. Misschien dat dat komt doordat we al die tijd ‘in Summers hoofd’ hebben gezeten en met haar hebben meegedacht en -gevoeld. Dat vervolgens blijkt dat we toch niet alles wisten wat zij wist, doet vreemd aan. De laatste bladzijden bestaan uit advies over wat je het beste kan doen bij pesten en een dankwoord dat ontzettend de moeite waard is, ook als je er zelf niet in voorkomt. Met een aanmoediging aan het eind: ‘Schrijf je dromen op en maak je eigen verhaal, je kunt het!’

 

 

 

 

 

 

 

Woorden van glas
Verschenen bij: Uitgeverij Moon Young Adult
ISBN: 9789048871025
320 pagina’s
Prijs: €19.99