Een betoverend drakensprookje

Het woud van Weilin van schrijfsters Agnès de Lestrade en Siska Goeminne is een verhaal waar op sprookjesachtige wijze onderwerpen als geloof, vertrouwen, de kracht van de natuur en de relatie tussen mens en aarde zijn toegepast. De illustraties van Valeria Docampo maken het helemaal af. Er worden zachte tinten gebruikt en de tekeningen zijn idyllisch.

Er was een plekje waar het heerlijk was om te leven, eindeloze rijstvelden en bomen schonken allerlei vruchten. De omgeving was prachtig, de mensen hielden van elkaar, vierden feest, lachten en zongen. Grootouders vertelden de kinderen verhalen.

In het hart van dit magische woud woonde Weilin. Een draak, die het hele woud en zijn volk beschermde. ’s Avonds vielen de kinderen in slaap tijdens het lied van Weilin. Een voorbeeldig en zorgeloos leven wordt omschreven.

Op een dag gaat Weilin voor een paar dagen weg. Wanneer hij te lang wegblijft, maken de bewoners zich zorgen. Na een tijdje komt er een draak terug naar het woud. Deze ziet er anders uit, gemener! Maar toch blijkt het Weilin te zijn.

‘Hoe je er ook uitziet,’ zei een jonge vrouw, ‘je blijft altijd onze Weilin.’ Een mooi standpunt, je bent goed zoals je bent.

Deze draak komt met een boodschap, hij heeft onderweg een dorp gezien waar ze heel gelukkig leken. Om dat te worden moet de bevolking de natuur ‘vernielen’. Bomen moeten gekapt worden, dieren verdwijnen. De kinderen twijfelen…Waarom moet het anders? Ze waren toch gelukkig?

Natuurlijk zit er een addertje onder het gras, Weilin is niet de echte Weilin… dan gaan de bewoners op onderzoek uit.

Mooie, diepe boodschappen
Het zal kinderen aanspreken dat zij ook geloofd mogen worden, dat je kunt vertrouwen op het geluk dat je al bezit. Het hoeft niet altijd anders of beter. Vriendschap brengt alles en iedereen bij elkaar. Een sprookjesachtige fabel in een wollig verhaaltje om bij weg te dromen.  

Agnès de Lestrade, een Franse schrijfster, heeft tientallen boeken gepubliceerd. Drie van haar publicaties hebben de Prix des Incorruptibles ontvangen. Haar werken zijn vertaald in verschillende talen.

Haar belangrijkste succes is het kinderalbum Het land van de grote woordfabriek, ook geïllustreerd door Valeria Docampo. Het werd in 2009 uitgebracht bij Uitgeverij de Eenhoorn en won een Vlag en Wimpel in 2010.

Ciska Goeminne debuteerde als auteur in 2001. Haar eerste boek, Het hoofd van Marieke, is een samenspel tussen woorden en prenten en beeldt de abstracte gedachten van het meisje uit. Inmiddels schrijft Ciska Goeminne ook luisterboeken, poëzie, korte verhalen en boeken voor jongvolwassenen. Daarnaast schrijft ze informatieve boeken en vertaalt ze regelmatig prentenboeken.

De artistieke reis van de Argentijnse Valeria Docampo begon met een diep verlangen om de schoonheid van alledaagse momenten vast te leggen. Een van haar meest geprezen werken, La Grande Fabrique de Mots, is vertaald in 33 talen, waarmee ze haar wereldwijde impact en bereik laat zien.