Categorie: 4 +
Over de (bijzondere) donkere kant in jezelf
Recensie door: Alma Lanjouw
Het schaduwcicus van Lidia Brankovic is een prentenboek waarin de hoofdpersoon Lika je meeneemt in een magische circuswereld. Het lijkt te gaan om een gewoon circus: op het schutblad zie je twee paar voeten achter de dichte circusgordijnen staan. Maar het is een bijzonder circus want het staat in een landschap van schaduwen. De schaduwen zijn […]
Als je een wens mocht doen…
Recensie door: Saskia M. Toussaint
Kleine Irfaan kan niet slapen, want gebeurtenissen en vragen spoken door zijn hoofd. De oorlog, de lange vlucht naar een nieuw land, een nieuw huis, alles is anders. En hij mist baba, zijn baba. Zouden ze ooit nog samen cricket spelen? Als hij opstaat en door de gang dwaalt, ziet hij Hamid die naast hem woont en hij vertelt aan Irfaan over de magie van de kraanvogels. ‘Vouw je er duizend, dan komt je wens uit.’
Mensje denkt na over gisteren, over vroeger en over waar ze vandaan komt. Eerst bestond ik niet, bedenkt ze, en dan ineens wel. Hoe is dat toch gekomen? ‘Ik moet het weten,’ zegt Mensje hardop tegen niemand. En daarom gaat ze op reis. Ze loopt door verschillende landschappen en komt diverse dieren tegen. De tocht die […]
Ode aan het teruggetrokken kind
Recensie door: Alma Lanjouw
In de drukke Superstad is veel lawaai. In Sil Superstil van Ellen Jansegers & Jamina van Maele zorgt een wervelwind voor chaos. De vier superhelden komen in actie. Max is een wit jongetje, Billie heeft lang roze haar, Lou is zwart en draagt een hoofddoek en Charlie is een wit meisje met bliksemschichten in haar […]
Adembenemend sprookje
Recensie door: Ardie Bos
Benjamin Lacombe heeft met Meneer Konijn werkelijk een juweel van een boek geschreven en geïllustreerd. Dit grote prentenboek trekt meteen de aandacht door zijn gedetailleerde platen. De tekeningen zijn voorzien van een rijke kleur en gedetailleerd neergezet. Voor de oplettende kijker, je ziet hierin meteen de stijl van Alice in Wonderland.
Ik teken de lente bevat meer dan dertig opdrachten voor het tekenen van dingen die met het voorjaar te maken hebben. Daaraan zijn ook nog eens vier knutselideeën toegevoegd. In alle gevallen gaat het om gestileerde tekeningen van dieren zoals een hond en ingekleurde vlakken, een konijn, een kat, een ooievaar enzovoort en voorwerpen als een gieter, een bloempot, een picknickmand en een citroen. Van al die zaken worden steeds meer lijntjes toegevoegd die leiden tot een zeer herkenbaar eindresultaat. In het geval van een hond bijvoorbeeld wordt dat proces in vijftien simpele stapjes weergegeven. Dit lenteboek verscheen vrijwel gelijktijdig met een deeltje over de zomer.
Over dagelijkse routines
Recensie door: Miet De Bruyn
Guus van boven van Carey Sookocheff vertelt het verhaal van Astrid en haar bovenburen, de familie Loman. Astrid kent alle geluiden die de Lomans maken. Ze storen haar niet, maar toch is ze blij als het weer maandag is. Dan vertrekken papa en mama Loman naar hun werk, dochter Lily naar school en verstommen de geluiden in het gebouw.
Mogen laten zien wie je bent en wat je kunt
Recensie door: Melanie Roseboom
Ik ben Loes en ik teken is een kortverhaal met een mooie heldere boodschap. In dit warme prentenboek laat Lieve Claes zien hoe kwetsbaar je bent om iets van jezelf met anderen te delen, zeker wanneer datgene wat je maakt nauw verbonden is met wie je bent.
In Donker is dromen wordt de donkerte verkend in prachtige aquarelillustraties, veelal in diverse blauwschakeringen, maar het sferische prentenboek begint met een zwoel landschap waar de roze-oranje gloed bijna licht geeft en van het papier zindert, zo warm. Drie kinderen en een hondje liggen, leunen loom en we lezen: ‘Donker is … doezelig soezelig sloom’.
Woorden kunnen ons vanalles vertellen, kunnen allerlei belangrijke betekenissen hebben. Maar wat als woorden niet overbrengen wat de bedoeling is? Dan zijn ze ‘ziek’. Woorden kunnen gemeen zijn of verkeerd uitgesproken worden. Ook zijn er oude woorden, verschrikkelijk lange woorden en jammer genoeg ook droevige woorden. Sorry-woorden waar je helemaal niets aan hebt, ze zijn zo vaak gebruikt, dat ze er niet meer toe doen.
Van de spoedeisende hulp, psychiatrie en gevangenis naar de pen; Émilie Chazerand had een bijzonder carrièreverloop. Maar als je haar prentenboek Samen bekijkt, valt alles, euhm, tja, sámen. De prachtig zachtblauwe, vierkante kaft van de hand van illustratrice Amandine Piu heeft meteen al iets bijzonders: een gat! En wel in de vorm van een silhouet. Daardoorheen zie je een vrolijk kwastende jongedame die de titelletters op haar geweten heeft. Maar is ze dan in haar eentje?
Een koddig, ritmisch rijmend prentenboek, dat uitnodigt om samen te lezen en te fantaseren. Een kind neemt je mee in een eigen wereld waar het geen probleem is dat de groenteverkoper een papegaai geeft in plaats van een peen. In Wat ruik ik? Een beer! loopt de ik-persoon, een jong kind, van winkel naar winkel. Is de ik-figuur een hij, zij of hen? Het maakt voor het verhaal niet uit. Dat voelt prettig, dat het kind alleen ik is; elk kind kan deze ik zijn. Het kind wandelt, in zichzelf gekeerd, door het boek. Met herhalingen en verrassingen: ‘Ik ging naar de winkel en vroeg om …’, krijgt het kind steeds een dier in plaats van het gevraagde.
‘“Mag ik eerlijk zijn?” vraag ik. “Ik vind hoe wij eruitzien… hoe zal ik het zeggen… een beetje saai.”’ Zo begint het gesprek dat de ik-persoon in Wonder aanknoopt met Grote Kunstenaar. De ik-persoon daagt zichzelf daarmee uit: ‘”Ik denk dat ik het beter kan. Ik ben ook kunstenaar!” “O, echt? Laat maar zien dan… ik ben benieuwd!” zegt Grote Kunstenaar’. Dat is de start van een explosie van kleur en creativiteit. In het kunstzinnige prentenboek Wonder haalt schrijver en illustrator Mark Janssen al zijn talent uit de kast. Resultaat is een bont gekleurd boek waar fantasie en kunst centraal staan.
Het plezier spat van de bladzijden van Naar het zwembad, van Eilika Mühlenberg. Een jongetje gaat met zijn vader en broer naar het zwembad. Hij kan nog niet zwemmen en vindt dat prima, maar hij moet op zwemles. ‘Vinden alle kinderen het leuk?’ Dat is de kern van het verhaal: alle kinderen moeten leren zwemmen, […]
Ontdek de wereld van amfibieën en reptielen
Recensie door: Ardie Bos
Kinderen willen ontdekken, over de wereld dichtbij of soms iets verder weg. Over alledaagse onderwerpen of onderwerpen die iets minder voor de hand liggen. Soms over de natuur, de wereld om ons heen of over het leven in het verleden of juist in het heden. De prentenboeken van ‘Willewete’ vertellen deze kinderen wat ze willen weten. Dit prachtig geïllustreerde prentenboek vertelt nieuwsgierige aagjes alles over amfibieën en reptielen. Sanne Ramakers en Liesbeth Rosendaal hebben voor de serie van ‘Willeweten’ een ware schat van informatie over amfibieën en reptielen neergezet.
Als je je verbeelding gebruikt kan de natuur alles. De hagel danst flamenco, de duinen zijn een vrolijk theater en een sneeuwbui wordt een warm dekentje. In deze bundel spatten de seizoenen in 25 sprankelende gedichten van de bladzijden. Toegankelijke en speelse poëzie voor groot en klein waar je warm van wordt, of het nou lente, zomer, herfst of winter is.
Veel voorleesboeken voor jonge kinderen gaan over alledaagse dingen. In Hoe was het op school, Samme? van Anke Kranendonk is dat niet het geval. Tenminste, niet voor Samme. Samme beleeft alleen maar spannende avonturen op school. ‘“Wat heb je toch een leuke school,” zegt mama. “Olifanten en de koningin. Mag ik ook komen?” “Waar?” “Op jouw school?” “Dat kan niet.” “Waarom niet?” “Jij bent geen kind.”’
In een knus huis met een kleine rode deur woont Olivia. Niet ver daar vandaan, achter in de tuin in een grote boom, woont Muis. Ondanks hun fijne plek, voelen ze beide dat er iets mist in hun leven. Wanneer een storm de eik van Muis omver blaast, verliest hij zijn huis. Olivia doet er alles aan om een geschikt woonplek voor hem te vinden. Maar het is lastig om een huis te vinden dat ook een meteen thuis is. In het warmhartige prentenboek Het huis met het rode deurtje van Grace Easton draait het om vriendschap en het vinden van een plek waar je je thuis voelt.
‘Sloeber moet nog even zijn best doen. Tot hij in het park is. Niet trekken aan de lijn. Niet grommen naar katten. Niet snuffelen in het gras. Goed luisteren naar Fluitmans. Vooruit dan maar. Hij is er bijna. Hij kan het park al ruiken.’
Met een lange ladder de blubber in
Recensie door: Iris Kraaij
Stel je voor… je bent boos op je broer of zus en je smijt van kwaadheid je sleutels weg. Dat is niet zo’n handige actie. Nu moet je ze gaan zoeken en die zoekactie loopt heel anders dan gedacht… Het overkomt Yuki, driftkop van de familie. We zijn allemaal wel eens kwaad en dan doen we soms dingen waar we later spijt van hebben. Boosheid is een ingewikkelde emotie, we weten vaak niet zo goed wat we er mee moeten.
Recent
De laatste vloed
Recensie door: Evert Zoutewelle
Miet De BruynDe ballon
Liefde is geen misdaad
Recensie door: Joke Aartsen
Zo zat het dus met de kip en het ei
Recensie door: Adri Altink
Moderne hervertelling van een oud verhaal
Recensie door: Kris Mattheeuws
Alles over hele grote schepen
Recensie door: Miet De Bruyn
De verschillende kanten van verlies
Recensie door: Wendy de BertEen boek dat ruikt naar zout en zomer
Recensie door: Wendy de Bert
Draaiboek in dubbel opzicht
Recensie door: Adri Altink
Ti amo
Recensie door: Joke Aartsen
Koffers zijn geen bakstenen
Recensie door: Evert Zoutewelle
Een betoverend drakensprookje
Recensie door: Ardie Bos
Ware detective
Recensie door: Ardie Bos
