Skip to content
Oever

Aangrijpend mooi zelfportret van een buitenbeentje

Ludwig Volbeda is geen onbekende in de wereld van de kinder- en jeugdboeken. Als illustrator van boeken van o.a. Benny Lindelauf, Floortje Zwigtman en Ted van Lieshout won hij ondertussen al de Woutertje Pieterseprijs en twee Gouden Penselen. Dat hij ook kan schrijven bewijst hij nu met zijn debuut Oever.

Oever is een briefroman of dagboekroman waarin de lezer in het hoofd kruipt van Jip. Jip moet voor school een zelfportret tekenen. En dat is nu precies haar grote talent. Toch heeft ze het heel moeilijk en lukt het niet om dit op papier te krijgen en dit heeft allemaal te maken met de zoektocht naar haar ware ik. Want je kunt natuurlijk geen zelfportret maken als je jezelf niet helemaal kent. De zoektocht naar zichzelf is het thema van Oever. Tot bijna halverwege het boek laat Volbeda in het midden of Jip nu een jongen of een meisje is. Wat de lezer wel weet, is dat Jip smoorverliefd is op de nieuwe jongen in de klas. Ze gaat daar ook ver in: ze maakt grote omwegen om te passeren voorbij zijn huis, ze droomt van het moedervlekje net boven zijn lip en gaat speciaal naar een feestje omdat ze hoopt dat hij daar ook is. Ze weet wel niet of hij ook zo over haar denkt. En daarnaast is er nog Oever, haar beste vriend, met wie ze steeds optrok, maar met wie ze nu al twee jaar geen contact meer heeft.

Ontsnappen
Jip is een buitenbeentje. Ze ligt niet goed in de klasgroep en zondert zich vaak af. Ze houdt ervan op haar bed te liggen en te staren, of naar het afgelegen veld te gaan om naar de wolken te kijken of kevers te observeren. Die tekent ze dan, en tekenen doet ze om te ontsnappen. Ontsnappen uit haar denkpatronen, ontsnappen uit de wereld. Weg van de moeilijke hersenspinsels.

Raak
Met Jip creëert Ludwig Volbeda de typische tiener die in de knoop ligt met zichzelf. Net als elke tiener gaat Jip op zoek naar zichzelf, maar weet ook wel dat ze anders is. De manier waarop Volbeda dit beschrijft is zeer raak en juist. Hij gebruikt een poëtische stijl die soms wat vaag is. De lezer moet heel veel tussen de regels door lezen en dat is precies de sterkte van dit werk. De gedachtestroom van de jongere die op zoek is naar zijn eigen identiteit en geaardheid, die gevoelens soms moeilijk weet te plaatsen, die vlucht en fulmineert, die botst en huilt, … die gevoelsuitersten weet Volbeda op een perfecte manier op papier te zetten. Hij doet dit niet door breedsprakerig te schrijven of grote adjectieven te gebruiken. Integendeel. Hij gebruikt weinig woorden, korte zinnen en korte hoofdstukken waarin hij precies weet duidelijk te maken hoe Jip zich voelt. Volbeda laat de lezer veel veronderstellen en geeft slechts druppelsgewijs het hele plaatje weer. Heeft de nieuweling ook gevoelens voor haar? Wat is er precies gebeurd met Oever? De stijl en de ontdekkingstocht die ook de lezer moet afleggen zorgen ervoor dat Oever ook een fantastisch boek is voor volwassenen en dus alle leeftijden kan aanspreken. De illustraties zorgen voor enkele rustmomentjes, maar de ultieme illustratie – het zelfportret van Jip- zorgt ook voor meer begrip en vervolledigt het verhaal. Oever is een mooi en aangrijpend relaas van de zoektocht naar zichzelf zonder ook maar melig te worden. De sobere, maar rake stijl zorgt voor een unieke en authentieke leeservaring en is een must-read voor elke tiener die worstelt met zichzelf.

Oever
Verschenen bij: Uitgeverij Querido
ISBN: 9789045129990
232 pagina’s
Prijs: €18.99
Verschenen: 2024